Πόση δύναμη έχει το παρελθόν πάνω μας; Πόσο εύκολα μπορεί η αγάπη να μετατραπεί σε παιχνίδι εξουσίας; Στο «CREDITORS» του Αύγουστου Στρίντμπεργκ, τρεις χαρακτήρες εγκλωβίζονται σε ένα αδυσώπητο ψυχολογικό ντόμινο, όπου το παρελθόν απαιτεί το τίμημά του και η χειραγώγηση φοράει το πιο γοητευτικό της προσωπείο.
Μετά από μια επιτυχημένη πορεία, η παράσταση ανεβαίνει για τέσσερις ακόμα παραστάσεις (31/3, 1, 7 και 8/4) στο Θέατρο «Από Κοινού», σε μια σύγχρονη και ανατρεπτική εκδοχή από την Upstage Productions, σε διασκευή και σκηνοθεσία της Έφης Κιούκη.
Ο «ΠΑΛΜΟΣ» που βρέθηκε στην πρεμιέρα, επιβεβαιώνει πως πρόκειται για εξαιρετικές ερμηνείες που κρατούν το κοινό προσηλωμένο στη δράση. Παρόλο που το έργο δεν είναι μια «ευκολοχώνευτη» παράσταση, η ροή του είναι τόσο αριστοτεχνικά δομημένη που ο χρόνος κυλά αβίαστα, ενώ μπροστά σου ξεδιπλώνονται με ακρίβεια όλα τα δεδομένα της ιστορίας.
Οι πρωταγωνιστές, Έφη Κιούκη, Αλέξανδρος Δαβιλάς και Παναγιώτης Μπουγιούρης, μας μιλούν όχι μόνο για την παράσταση, αλλά και για τον εαυτό τους. Για όσα ανακάλυψαν μέσα από το έργο, για τη σύνδεσή τους με τους ρόλους, αλλά και για τις δικές τους σκέψεις πάνω στις σχέσεις, την εξουσία και τα συναισθηματικά χρέη που όλοι κουβαλάμε.
[Π]: Τι σας ενέπνευσε να επιλέξετε το έργο Creditors του Στρίντμπεργκ για αυτή την παραγωγή;
ΕΦΗ ΚΙΟΥΚΗ: Οι ανθρώπινες και ερωτικές σχέσεις. Το έργο «Creditors» ή «Δανειστές» είναι μια δυνατή ψυχολογική αναμέτρηση ανάμεσα στους χαρακτήρες, γεμάτη ένταση, πάθη και εξουσιαστικά παιχνίδια. Με ενδιέφερε να το παρουσιάσουμε μέσα από μια σύγχρονη σκηνοθετική ματιά, αναδεικνύοντας τον διαχρονικό του χαρακτήρα.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΠΟΥΓΙΟΥΡΗΣ: Ο Στρίντμπεργκ είναι ένας συγγραφέας που πάντα με γοήτευε, γιατί διεισδύει βαθιά στην ανθρώπινη ψυχολογία. Το «Creditors» είναι ένα έργο που αναλύει σχέσεις εξουσίας, εξάρτησης και εκδίκησης με έναν τρόπο σχεδόν χειρουργικό. Ήταν μια πρόκληση που ήθελα να αναλάβω.
[Π]: Ποια είναι η βασική θεματική του έργου και πώς την προσεγγίσατε στη σύγχρονη διασκευή σας;
ΕΦΗ ΚΙΟΥΚΗ: Η ιστορία περιστρέφεται γύρω από το ερωτικό τρίγωνο του Γκουστάβ, της Θέκλας και του Άντολφ. Εξερευνά έννοιες όπως ο έρωτας, η προδοσία, η εκδίκηση, η συναισθηματική εξάρτηση και η εξουσία μέσα στις σχέσεις. Στη διασκευή, προσπάθησα να τονίσω αυτά τα στοιχεία, καθώς και το κόστος του να περιμένουμε κάποιος να αλλάξει και να μας αποδεχτεί.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΠΟΥΓΙΟΥΡΗΣ: Το έργο εστιάζει στην ψυχολογική χειραγώγηση, στη σύγκρουση των φύλων και στην ανάγκη του ανθρώπου για επιβεβαίωση. Στη σύγχρονη διασκευή μας, φωτίζουμε πτυχές που παραμένουν διαχρονικά επίκαιρες, όπως η τοξικότητα στις σχέσεις και η συναισθηματική εξάρτηση, αλλά με μια σκηνοθετική ματιά που φέρνει την ιστορία πιο κοντά στο σήμερα.
[Π]: Το έργο καταπιάνεται με τοξικές σχέσεις, χειριστικές συμπεριφορές και την ανάγκη επιβεβαίωσης. Πιστεύετε ότι αυτά τα θέματα είναι σήμερα πιο επίκαιρα από ποτέ;
ΕΦΗ ΚΙΟΥΚΗ: Ζούμε σε μια εποχή όπου οι έννοιες της χειραγώγησης, της τοξικότητας και της συναισθηματικής εξάρτησης είναι πλέον πιο αναγνωρίσιμες και συζητιούνται περισσότερο. Το έργο αναδεικνύει αυτά τα ζητήματα με έντονο τρόπο, προσφέροντας μια σκληρή, ακραία ματιά στις σχέσεις έρωτα και εξουσίας ανάμεσα στους ανθρώπους.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΠΟΥΓΙΟΥΡΗΣ: Απόλυτα. Ζούμε σε μια εποχή που η χειραγώγηση και η τοξικότητα στις σχέσεις έχουν έρθει στο προσκήνιο. Πλέον υπάρχει μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση γύρω από αυτά τα θέματα, και νομίζω ότι το Creditors αποτελεί έναν καθρέφτη αυτών των προβληματισμών.
[Π]: Η παράσταση χαρακτηρίζεται ως «τραγικωμωδία». Πώς ισορροπείτε το δράμα με το χιούμορ στην ερμηνεία και τη σκηνοθεσία;
ΕΦΗ ΚΙΟΥΚΗ: Το χιούμορ στο «Creditors» δεν είναι προφανές, αλλά πηγάζει κυρίως από τον σαρκασμό και την ίδια την κατάσταση των χαρακτήρων. Καθώς μιλούν για τα παντρεμένα ζευγάρια και τις δυναμικές των σχέσεων, ο θεατής μπορεί είτε να ταυτιστεί είτε να δει τον εαυτό του μέσα σε αυτές τις συζητήσεις. Ταυτόχρονα, υπάρχει και ένα χιούμορ που προκύπτει από την αμηχανία και αυτό μπορεί να προκαλέσει γέλιο όχι γιατί είναι αστείο, αλλά γιατί δημιουργεί μια έντονη αίσθηση αμηχανίας. Αυτή η διττή λειτουργία του χιούμορ είναι ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία του έργου.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΠΟΥΓΙΟΥΡΗΣ: Η ζωή έχει αυτή την τραγική ειρωνεία: ακόμα και στις πιο σκοτεινές στιγμές, το χιούμορ βρίσκει τρόπο να τρυπώσει. Στην παράσταση, το χιούμορ δεν έρχεται για να «ανακουφίσει» το δράμα, αλλά για να το κάνει ακόμα πιο αιχμηρό. Αυτή η εναλλαγή είναι που κάνει το έργο τόσο ζωντανό.
[Π]: Πώς ήταν η εμπειρία να αναλάβετε τόσο τη διασκευή όσο και τη σκηνοθεσία, ενώ παράλληλα παίζετε και έναν από τους βασικούς ρόλους;
ΕΦΗ ΚΙΟΥΚΗ: Ήταν μια έντονη και απαιτητική διαδικασία, καθώς έπρεπε να ισορροπήσω ανάμεσα σε τρεις διαφορετικές ιδιότητες. Η σκηνοθετική ματιά επηρέασε τον τρόπο που προσέγγισα τον ρόλο μου, ενώ η ίδια η ερμηνεία με βοήθησε να καταλάβω καλύτερα πώς να καθοδηγήσω τους υπόλοιπους ηθοποιούς.
[Π]: Ποιες αλλαγές ή προσαρμογές κάνατε στο αρχικό έργο για να το φέρετε πιο κοντά στη σημερινή εποχή;
ΕΦΗ ΚΙΟΥΚΗ: Διατήρησα τον βασικό κορμό του έργου, αλλά προτίμησα η εκφορά του λόγου να γίνει πιο σύγχρονη, έτσι ώστε οι διάλογοι να ακούγονται όπως μιλιούνται σήμερα. Ωστόσο, όπου ήταν απαραίτητο, διατήρησα τον ποιητικό λόγο, καθώς σε συγκεκριμένα σημεία προσθέτει βάθος και αναδεικνύει την ψυχολογική κατάσταση των χαρακτήρων.
Παράλληλα, προσάρμοσα την αισθητική του έργου στο σήμερα, τόσο μέσα από τα σκηνικά και τα κοστούμια, όσο και από τη συμπεριφορά των χαρακτήρων.
[Π]: Το έργο πραγματεύεται δυναμικές εξουσίας στις σχέσεις. Ποια ήταν η μεγαλύτερη σκηνοθετική πρόκληση στο να αποδώσετε αυτό το στοιχείο;
ΕΦΗ ΚΙΟΥΚΗ: Ο μεγαλύτερος στόχος μου – και πιστεύω ότι επιτεύχθηκε – ήταν το έργο να βγει όσο το δυνατόν πιο αληθινό. Ήθελα οι σχέσεις να παρουσιαστούν με τρόπο, που το κοινό μπορεί να νιώσει, να αναγνωρίσει και να ταυτιστεί.
[Π]: Πως έγινε η επιλογή των συναδέλφων ηθοποιών;
ΕΦΗ ΚΙΟΥΚΗ: Η επιλογή βασίστηκε στην ικανότητα των ηθοποιών να αποδώσουν την ψυχολογική πολυπλοκότητα των χαρακτήρων, αλλά και στην εμπειρία τους. Θέλαμε ανθρώπους που θα μπορούσαν να ενσαρκώσουν τη λεπτή ισορροπία ανάμεσα στην ευθραυστότητα και τη σκληρότητα, στοιχεία που χαρακτηρίζουν τους ρόλους του έργου.
[Π]: Πώς προσεγγίσατε τους ρόλους σας; Υπήρξαν στοιχεία στους χαρακτήρες σας που σας δυσκόλεψαν;
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΔΑΒΙΛΑΣ: Για τον ρόλο του Άντολφ στο «Creditors», η προσέγγιση ήταν πολύπλοκη καθώς ο χαρακτήρας του απαιτεί μεγάλη ψυχική ένταση και υπολογισμό. Είναι ένας άνθρωπος γεμάτος αμφιβολίες, που όμως προσπαθεί να ελέγξει τους γύρω του. Το δύσκολο ήταν να εμβαθύνω στις σκοτεινές πλευρές του χαρακτήρα, που είναι γεμάτος ένταση και χειραγώγηση, χωρίς να χάνω την ανθρώπινη διάσταση του. Η πρόκληση ήταν να μεταφέρω την ψυχολογική του πίεση και τις εσωτερικές του συγκρούσεις με τρόπο που να είναι πιστευτός και συναισθηματικά φορτισμένος.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΠΟΥΓΙΟΥΡΗΣ: Η μεγαλύτερη πρόκληση ήταν να κατανοήσω τα κίνητρα του χαρακτήρα μου χωρίς να τον κρίνω. Ο καθένας στο έργο πιστεύει ότι έχει δίκιο, και το να αποδώσεις αυτή τη λεπτή ισορροπία είναι απαιτητικό.
[Π]: Ο κάθε χαρακτήρας στο έργο έχει τις δικές του «συναισθηματικές οφειλές». Πώς αντιλαμβάνεστε αυτή τη διάσταση του έργου μέσα από τη δική σας ερμηνεία;
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΔΑΒΙΛΑΣ: Στο «Creditors», ο χαρακτήρας του Άντολφ έχει μια έντονη συναισθηματική οφειλή, καθώς προσπαθεί να διαχειριστεί τις συνέπειες των πράξεων του και την ενοχή που τον βαραίνει. Η «συναισθηματική οφειλή» για εκείνον συνίσταται στην ανάγκη του να χειραγωγήσει και να ελέγξει τους άλλους για να ανακτήσει κάποιο είδος ισχύος και να δικαιολογήσει τις προσωπικές του αδυναμίες. Μέσα από την ερμηνεία μου, προσπαθώ να αποδώσω αυτή την ένταση και την εσωτερική σύγκρουση, δείχνοντας πώς ο Άντολφ αισθάνεται ότι πρέπει να εξοφλήσει το χρέος του απέναντι σε αυτούς που έχει πληγώσει, ενώ ταυτόχρονα αγωνίζεται να διατηρήσει τον έλεγχο στην κατάσταση. Η συναισθηματική του οφειλή τον ωθεί σε ακραίες ενέργειες, κάτι που αναδεικνύει την ανθρώπινη αδυναμία του, αλλά και τη σφοδρή ανάγκη για συμφιλίωση με τον εαυτό του.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΠΟΥΓΙΟΥΡΗΣ: Οι «οφειλές» στο έργο δεν είναι μόνο οικονομικές ή κοινωνικές. Είναι κυρίως συναισθηματικές: παλιοί λογαριασμοί που ζητούν τακτοποίηση. Στην ερμηνεία μου, προσπάθησα να αναδείξω αυτή την αίσθηση του «χρωστάω» και του «μου χρωστάνε».
[Π]: Υπήρξαν στιγμές στις πρόβες που σας εξέπληξαν ή σας ανάγκασαν να αναθεωρήσετε την αρχική σας προσέγγιση στον ρόλο;
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΔΑΒΙΛΑΣ: Ναι, υπήρξαν στιγμές κατά τη διάρκεια των προβών που με εξέπληξαν και με ανάγκασαν να αναθεωρήσω την αρχική μου προσέγγιση στον ρόλο. Ο Άντολφ είναι ένας πολύπλοκος χαρακτήρας, και όσο τον μελετούσα περισσότερο, συνειδητοποίησα ότι η συναισθηματική του ένταση είναι πιο βαθιά από ό,τι φαινόταν αρχικά. Υπήρξαν στιγμές που η δυναμική με τους άλλους ηθοποιούς και οι αντιδράσεις του χαρακτήρα μου με οδήγησαν να ανακαλύψω νέες πτυχές της ψυχολογίας του, που δεν είχα κατανοήσει από την αρχή. Αυτές οι εκπλήξεις με βοήθησαν να ενσωματώσω περισσότερο την αβεβαιότητα και την εσωτερική του σύγκρουση στην ερμηνεία μου, κάνοντάς την πιο αυθεντική και λιγότερο στατική.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΠΟΥΓΙΟΥΡΗΣ: Ναι, αρκετές. Το έργο είναι γεμάτο ανατροπές και ψυχολογικά παιχνίδια. Σε πολλές σκηνές, ανακαλύπταμε νέα επίπεδα έντασης που δεν είχαμε φανταστεί αρχικά.
[Π]: Έχετε βιώσει ποτέ στην προσωπική σας ζωή ή στην καριέρα σας σχέσεις με δυναμικές εξουσίας όπως αυτές που περιγράφονται στο έργο;
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΔΑΒΙΛΑΣ: Ναι, έχω βιώσει σχέσεις με δυναμικές εξουσίας, τόσο στην προσωπική μου ζωή όσο και στην καριέρα μου. Στην προσωπική ζωή, οι σχέσεις συχνά περιλαμβάνουν ισχυρές δυνάμεις αλληλεπίδρασης, όπως η ανάγκη ελέγχου ή η χειραγώγηση, κάτι που μπορεί να προκαλέσει συναισθηματική ένταση. Στην καριέρα μου, έχουν υπάρξει στιγμές όπου οι εξουσιαστικές σχέσεις στο θέατρο, είτε με συναδέλφους είτε με σκηνοθέτες, απαιτούσαν να βρω ισορροπία μεταξύ του να διατηρήσω την προσωπική μου ταυτότητα και να συνεργαστώ μέσα σε συγκεκριμένα πλαίσια. Το έργο «Creditors» με βοήθησε να κατανοήσω καλύτερα τις σύνθετες ψυχολογικές δυναμικές αυτών των σχέσεων και να δω πώς η εξουσία μπορεί να επηρεάσει τις ανθρώπινες σχέσεις με τόσο καταλυτικό τρόπο.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΠΟΥΓΙΟΥΡΗΣ: Νομίζω πως όλοι έχουμε βρεθεί κάποια στιγμή σε σχέσεις όπου η εξουσία και η χειραγώγηση παίζουν ρόλο, είτε το συνειδητοποιούμε, είτε όχι. Το σημαντικό είναι να μπορείς να αναγνωρίσεις αυτές τις δυναμικές και να τις διαχειριστείς.
[Π]: Έχετε συμμετάσχει μεταξύ πολλών άλλων και σε τηλεοπτικές παραγωγές. Αν σας ζητούσαν να επιλέξετε ανάμεσα σε θέατρο, τηλεόραση και κινηματογράφο, ποιο από τα τρία; Και τα τρία; Και γιατί;
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΔΑΒΙΛΑΣ: Είναι πολύ δύσκολο να επιλέξω μόνο ένα από τα τρία, καθώς κάθε μέσο έχει τα δικά του μοναδικά χαρακτηριστικά και προκλήσεις. Αν έπρεπε να διαλέξω, θα έλεγα ότι το θέατρο έχει μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου. Η άμεση επαφή με το κοινό, η αμεσότητα και η συνεχιζόμενη ενέργεια που μεταδίδεται στο σανίδι είναι ανεκτίμητα. Ωστόσο, και η τηλεόραση και ο κινηματογράφος έχουν τη δική τους γοητεία. Στην τηλεόραση, η δυνατότητα να αναπτύξεις έναν χαρακτήρα μέσα από πολλές ώρες δράσης είναι κάτι που με ενδιαφέρει, ενώ ο κινηματογράφος, με την ποιότητα της εικόνας και την αισθητική του, προσφέρει μια πολύ διαφορετική εμπειρία. Αν μπορούσα, θα ήθελα να δουλέψω και στα τρία, γιατί το καθένα μου προσφέρει κάτι μοναδικό ως ηθοποιό.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΠΟΥΓΙΟΥΡΗΣ: Το καθένα έχει τη δική του γοητεία. Το θέατρο έχει την αμεσότητα, η τηλεόραση φέρνει μεγαλύτερη απήχηση και ο κινηματογράφος αφήνει ένα πιο μόνιμο αποτύπωμα. Αν έπρεπε να επιλέξω, θα έλεγα το θέατρο, γιατί είναι το πιο απαιτητικό και ζωντανό.
[Π]: Πώς ήταν η συνεργασία σας σε αυτή την παραγωγή; Υπήρξαν ιδιαίτερες στιγμές στις πρόβες που θα θυμάστε;
ΕΦΗ ΚΙΟΥΚΗ: Το «Creditors» είναι ένα έργο που λειτουργεί σαν ανοιχτός διάλογος, καθώς ασχολείται με τις ανθρώπινες σχέσεις. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, καταλήξαμε σε μια κοινή γραμμή που εξυπηρετούσε το έργο και ανέδειξε τη σκηνική του δυναμική.
Γενικότερα, δεν θέλαμε απλώς να αποδώσουμε τις σχέσεις των χαρακτήρων μέσα από τον λόγο τους, αλλά και μέσα από τις σιωπές και τις κινήσεις τους. Η σκηνοθεσία βασίστηκε στις παύσεις και στη συμπεριφορά του κάθε χαρακτήρα, έτσι ώστε να αποτυπωθεί το συναίσθημά τους όχι μόνο σε όσα λένε, αλλά και σε όσα αποφεύγουν να πουν.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΔΑΒΙΛΑΣ: Η συνεργασία στην παραγωγή «Creditors» ήταν εξαιρετική. Είχα την τύχη να δουλέψω με ταλαντούχους ηθοποιούς και μια εξαιρετική σκηνοθετική ομάδα, που όλοι μαζί συνεισέφεραν στη δημιουργία μιας δυνατής και συναισθηματικά φορτισμένης παράστασης. Οι πρόβες ήταν γεμάτες ένταση και συνεργασία, και υπήρξαν στιγμές όπου οι χαρακτήρες “ζωντάνευαν” μπροστά μας με τρόπους που δεν περιμέναμε. Ο Άντολφ είναι ένας δύσκολος ρόλος, και κάποιες φορές οι στιγμές του θυμού και της ανασφάλειας που πρέπει να εκφράσω ήταν τόσο έντονες που με έκαναν να δω το ρόλο και από μια διαφορετική προοπτική. Μια από τις πιο ιδιαίτερες στιγμές ήταν όταν, σε μια πρόβα, είδα την αντίδραση των συναδέλφων μου και το πώς η δυναμική μας στον χώρο άλλαξε, κάτι που με ώθησε να εξερευνήσω ακόμα περισσότερο τις ψυχολογικές πτυχές του ρόλου μου.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΠΟΥΓΙΟΥΡΗΣ: Ήταν μια συνεργασία γεμάτη πάθος και δημιουργικότητα. Οι πρόβες ήταν έντονες, και πολλές φορές βρισκόμασταν σε σημεία που μας εξέπλητταν. Αυτό είναι το ωραίο στο θέατρο: κάθε στιγμή μπορεί να φέρει κάτι καινούργιο.
[Π]: Γιατί αξίζει το κοινό να έρθει να δει το «Creditors»; Τι θα θέλατε να αποκομίσουν οι θεατές μετά το τέλος της παράστασης;
ΕΦΗ ΚΙΟΥΚΗ: Το Creditors είναι ένα έργο που δεν αφήνει κανέναν αδιάφορο. Είναι μια ψυχολογική πάλη, γεμάτη σασπένς, συναισθηματικές εντάσεις και διαχρονικά ερωτήματα για τη φύση των σχέσεων. Θα θέλαμε οι θεατές να φύγουν από την παράσταση προβληματισμένοι, να συζητήσουν για τις δυναμικές εξουσίας στις σχέσεις, για τη χειραγώγηση και το πώς οι πληγές του παρελθόντος καθορίζουν το παρόν μας.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΔΑΒΙΛΑΣ: Το Creditors αξίζει να το δει το κοινό γιατί είναι ένα έργο γεμάτο ένταση, συναισθηματική φόρτιση και ανθρώπινες αντιφάσεις. Αν και οι χαρακτήρες του έργου αντιμετωπίζουν σφοδρές εσωτερικές συγκρούσεις και δυναμικές εξουσίας, τα θέματα που θίγει είναι εξαιρετικά επίκαιρα και αφορούν τις ανθρώπινες σχέσεις και τις προσωπικές μας ανάγκες για αγάπη, έλεγχο και αποδοχή. Οι θεατές θα έχουν την ευκαιρία να δουν πώς οι επιλογές των χαρακτήρων τους οδηγούν σε καταστάσεις που είναι πολύ κοντά στην ανθρώπινη πραγματικότητα.
Αυτό που θα ήθελα να αποκομίσουν οι θεατές μετά το τέλος της παράστασης είναι μια αίσθηση προβληματισμού και αυτογνωσίας. Το έργο αγγίζει την έννοια της ενοχής, της αποδοχής, αλλά και του ψυχικού πόνου που προκύπτει από τις σχέσεις εξουσίας και τις προσωπικές μας αδυναμίες. Θα ήθελα το κοινό να σκεφτεί τις δικές του σχέσεις και πώς οι επιλογές του επηρεάζουν τους άλλους, αλλά και τον εαυτό του.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΠΟΥΓΙΟΥΡΗΣ: Αξίζει γιατί είναι ένα έργο που σε βάζει να σκεφτείς. Δεν σε αφήνει αδιάφορο. Θα ήθελα οι θεατές να φύγουν με ερωτήματα, να συζητήσουν μετά την παράσταση, να αναγνωρίσουν κομμάτια του εαυτού τους ή των σχέσεών τους μέσα στο έργο.
[Π]: Με ποιον τρόπο προετοιμάζεστε ψυχολογικά και σωματικά για μια τόσο έντονη θεματικά παράσταση;
ΕΦΗ ΚΙΟΥΚΗ: Περνάμε κάποια λόγια και παίρνουμε μια ανάσα για να αντιμετωπίσουμε την παράσταση σαν να είναι η πρώτη!
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΔΑΒΙΛΑΣ: Για μια τόσο έντονη θεματικά παράσταση όπως το Creditors, η προετοιμασία είναι κρίσιμη και απαιτεί μεγάλη ψυχική και σωματική συγκέντρωση. Ψυχολογικά, προσπαθώ να κατανοήσω και να μπω στη θέση του χαρακτήρα μου, να δω τον κόσμο από τη δική του οπτική γωνία και να κατανοήσω τα συναισθήματα που τον διακατέχουν. Είναι σημαντικό να ξεχωρίσω την ψυχολογία του Άντολφ και να συνδεθώ με τις εσωτερικές του αντιφάσεις, χωρίς να τις κρίνω, αλλά να τις κατανοώ και να τις βιώνω.
Σωματικά, προσπαθώ να είμαι όσο το δυνατόν πιο χαλαρός και ευέλικτος για να μπορώ να αποδώσω με φυσικότητα τις συναισθηματικές εκρήξεις του χαρακτήρα. Η ένταση που χρειάζεται για να μεταδώσω την εσωτερική πάλη του Άντολφ απαιτεί σωματική προετοιμασία, όπως είναι η διαχείριση της αναπνοής και η ενεργοποίηση των μυών για να εκφράσω την ένταση χωρίς να προκαλέσω σωματική κούραση.
Η συνεχής εμβάθυνση στους συναισθηματικούς μηχανισμούς του ρόλου είναι επίσης απαραίτητη, καθώς με βοηθάει να διατηρώ την αυθεντικότητα και την ένταση, αλλά να παραμένω σωματικά και ψυχικά ισχυρός καθ’ όλη τη διάρκεια της παράστασης.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΠΟΥΓΙΟΥΡΗΣ: Η προετοιμασία είναι απαραίτητη. Προσπαθώ να κρατάω μια ισορροπία, να κάνω γυμναστική, να έχω τον χρόνο να αποφορτίζομαι μετά την παράσταση, γιατί τέτοιου είδους ρόλοι μπορεί να σε καταναλώσουν αν δεν προσέξεις.
[Π]: Έχετε κάποιο μελλοντικό καλλιτεχνικό σχέδιο που θα θέλατε να μοιραστείτε μαζί μας;
ΕΦΗ ΚΙΟΥΚΗ: Συζητάω για καλοκαιρινή περιοδεία, αλλά ακόμα δεν είναι ανακοινώσιμο!
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΔΑΒΙΛΑΣ: Αν και αυτή τη στιγμή εστιάζω στην παράσταση «Creditors» και τη δουλειά στην τηλεόραση, έχω πάντα στο μυαλό μου και κάποια μελλοντικά καλλιτεχνικά σχέδια. Μία από τις επιθυμίες μου είναι να εξερευνήσω διαφορετικούς ρόλους και είδη θεάτρου, ίσως κάτι πιο πειραματικό ή μια πιο σκοτεινή δραματική παράσταση. Επίσης, η σκέψη να συμμετέχω σε κάποιο κινηματογραφικό έργο με ενδιαφέρει πολύ, καθώς θεωρώ ότι ο κινηματογράφος προσφέρει μια διαφορετική, πιο έντονη και οπτικά ελκυστική προσέγγιση στους χαρακτήρες και τις ιστορίες.
Η ευκαιρία να συνεργαστώ με νέους καλλιτέχνες ή να δουλέψω με άλλες δημιουργικές ομάδες είναι επίσης κάτι που με ενθουσιάζει. Πιστεύω ότι η ανάπτυξη και η συνεχής εξερεύνηση είναι ζωτικής σημασίας για την προσωπική και καλλιτεχνική εξέλιξη.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΠΟΥΓΙΟΥΡΗΣ: Υπάρχουν κάποιες σκέψεις για νέες θεατρικές παραγωγές και ίσως μια επιστροφή στην τηλεόραση. Δεν μπορώ να πω περισσότερα ακόμα, αλλά έρχονται ενδιαφέροντα πράγματα!
