Περνώντας το κατώφλι του Θεάτρου Αλκμήνη και μπαίνοντας στο Secret Room, το μυστήριο και η αγωνία κυριαρχούν. Το έργο «Βασιλάκης και Μαιρούλα» θίγει την πικρή αλήθεια που πολλοί μπορεί να σκέφτονται, αλλά λίγοι τολμούν να αγγίξουν. Με σκηνικά που εναλλάσσονται γρήγορα και ρόλους που αλλάζουν με δεξιοτεχνία, καταφέρνει να εξερευνήσει σκοτεινά μονοπάτια της καθημερινότητας χωρίς να προσβάλλει, προσφέροντας άφθονο γέλιο. Οι πρωταγωνιστές Ανάργυρος Βαζαίος και Έφη Κιούκη μιλούν στον «ΠΑΛΜΟ» για την πρόκληση της παράστασης, αλλά και για τα επόμενα σχέδιά τους.
[Π]: Ανάργυρε, πως προέκυψε η έμπνευση του έργου και πόσο καιρό χρειάστηκε για να γίνει από ιδέα, σενάριο και υλοποίηση;
ΑΝΑΡΓΥΡΟΣ ΒΑΖΑΙΟΣ: Όλα ξεκίνησαν από τον τίτλο. Τα ονόματα “Βασιλάκης και Μαιρούλα” μου άρεσαν πολύ μελωδικά. Νιώθω ότι μεταφέρουν μια ζεστή και οικεία ατμόσφαιρα, που ταιριάζουν με την ιστορία. Στη συνέχεια ήρθε και η έμπνευση της υπόθεσης, της οποίας η ανάπτυξη και διαμόρφωση χρειάστηκε σχεδόν δύο χρόνια. Δε ξέρω αν σας φαίνονται πολλά ή λίγα. Έκανα προσεκτικές κινήσεις. Ήταν, βλέπετε, η πρώτη μου επαφή με την δημιουργία θεατρικού κειμένου και ήθελα ο λόγος να είναι όσο πιο κατανοητός γίνεται, όσο και η πλοκή.
[Π]: Έφη, τι σας ώθησε στο να συμμετέχετε και να πείτε «ναι»;
ΕΦΗ ΚΙΟΥΚΗ: Διάβαζα το κείμενο και γελούσα μόνη μου. Τελειώνοντας, είπα «Καλά, τι έγραψε»; Είναι ένα θεατρικό έργο με πολύ χιούμορ, ενδιαφέρουσα πλοκή, αλλά θίγει και καθημερινά προβλήματα της κοινωνίας. Είναι ένας συνδυασμός που με ενδιαφέρει και σίγουρα δεν θα μπορούσα να αρνηθώ.
[Π]: Πώς θα περιγράφατε τον χαρακτήρα που υποδύεστε και πώς σχετίζεστε προσωπικά με αυτόν;
ΕΦΗ ΚΙΟΥΚΗ: Αρχικά, η Μαιρούλα εμφανίζεται σαν ένα ισορροπημένο άτομο. Στη συνέχεια, αποκαλύπτεται η αφηρημάδα της, η πηγή των προβλημάτων της και τελικά, βλέπουμε πως ο χαρακτήρας της αλλάζει, καθώς επιστρέφει στην οικογένειά της, η οποία ασχολείται με παράνομες επιχειρήσεις. Εκεί, υποσυνείδητα παίρνει τον ρόλο του πατέρα της, ο οποίος έχει δολοφονηθεί. Παρά την επιθυμία της να παραμείνει ηθική, καταλήγει σε παραβατικές ενέργειες. Τουλάχιστον, αυτή ήταν η δική μου προσέγγιση και οι πρόβες ήταν πολύ δημιουργικές! Ο Ανάργυρος μου άφησε πολύ χώρο!
ΑΝΑΡΓΥΡΟΣ ΒΑΖΑΙΟΣ: Ο χαρακτήρας του “Βασιλάκη” είναι ο τύπος μιας ιδιότροπης φιγούρας, η οποία τρέχει να κρυφτεί πίσω από εμμονές, με αυτοκαταστροφικές τάσεις. Θα έλεγα ότι ταιριάζει λίγο με την σκέψη και την αλήθεια μου. Σε καμία περίπτωση, όμως, με τις τάσεις (γελάει). Παρόλα αυτά, είναι μια τελείως διαφορετική προσωπικότητα από μένα κι αυτό μου δίνει την ευκαιρία να εξερευνήσω νέες πτυχές του εαυτού μου και παίξω έναν ρόλο που είναι σε αντίθεση με τον χαρακτήρα μου.
[Π]: Ποιες ήταν οι μεγαλύτερες προκλήσεις προετοιμαζόμενοι για τον ρόλο του «Βασιλάκη» και της «Μαιρούλας», αντίστοιχα;
ΕΦΗ ΚΙΟΥΚΗ: Να ανακαλύψεις τον χαρακτήρα και τις διάφορες πτυχές του. Να έχει συνέπεια ο ρόλος, αλλά και να ανατρέπεται. Να τσαλακωθείς διότι είναι κωμωδία και χρειάζεται! Μέχρι να το παρουσιάσουμε στο κοινό, δεν ξέραμε ακριβώς τι είχαμε πετύχει. Νομίζω αποζημιωθήκαμε για όλη την δουλειά που κάναμε στις πρόβες.
ΑΝΑΡΓΥΡΟΣ ΒΑΖΑΙΟΣ: Η μεγαλύτερη πρόκληση ήταν μια και μοναδική. Η σκηνή με την συνέντευξη. Αγγίζει σημαντικά θέματα που αφορούν την βιομηχανία του θεάματος. Έπρεπε να βρω τη σωστή ισορροπία μεταξύ της ειλικρίνειας και της ευαισθησίας, ώστε να μην προβάλω κανέναν, αλλά ταυτόχρονα να δείξω την πραγματικότητα του χώρου.
[Π]: Υπήρξε κάποια σκηνή που σας δυσκόλεψε;
ΕΦΗ ΚΙΟΥΚΗ: Πάντα, για μένα, οι πρώτες πρόβες έχουν δυσκολία. Μέχρι να βρεις τα πατήματά σου, να αποκτήσεις μια κοινή γραμμή με τον σκηνοθέτη και να εγκλιματιστείς. Νομίζω πάντα θα υπάρχουν κάποια σημεία που σε δυσκολεύουν, αλλά τα ξεπερνάς αν τα δικαιολογείς υποκριτικά, με τρόπο που ωφελεί την παράσταση.
ΑΝΑΡΓΥΡΟΣ ΒΑΖΑΙΟΣ: Μόνο σε κάποια σημεία δυσκολεύτηκα. Σε πρακτικά ζητήματα, όχι υποκριτικά. Ομολογώ πως ήμασταν τυχεροί από πλευράς δυσκολιών. Βέβαια, δε ξέρω αν δυσκολεύτηκε κάπου η Έφη και δε μου το έχει πει ακόμα (γελάει)
[Π]: Υπήρξε κάποια αστεία ή αξέχαστη στιγμή στις πρόβες που θα θέλατε να μοιραστείτε;
ΕΦΗ ΚΙΟΥΚΗ: Νομίζω οι στιγμές που αυτοσχεδιάζαμε και προσθέταμε κάποιες ατάκες που σκεφτόμασταν στην διαδικασία της πρόβας!
ΑΝΑΡΓΥΡΟΣ ΒΑΖΑΙΟΣ: Αν εξαιρέσουμε ότι σε μία πρόβα με είχε πάρει ο ύπνος και η Έφη γελούσε ασταμάτητα, δεν έχω να ξεχωρίσω κάποιο συγκεκριμένο γεγονός. Σχεδόν όλες οι στιγμές των προβών ήταν πολύ ευχάριστες. Το παν είναι να έχουμε σε όλα μέτρο. Η χαλάρωση είναι χαλάρωση και η δουλειά είναι δουλειά.
[Π]: Έχετε κάποια τελετουργία ή συνήθεια πριν από την παράσταση;
ΕΦΗ ΚΙΟΥΚΗ: Περνάμε τα λόγια από κάποιες σκηνές του έργου για να ζεσταθούμε.
ΑΝΑΡΓΥΡΟΣ ΒΑΖΑΙΟΣ: Φυσικά και έχω! Δύο είναι. Το πρώτο, να λύσω και να ξανά δέσω τα παπούτσια μου. Με αυτόν τον τρόπο φρεσκάρω το βήμα μου, πριν βγω στη σκηνή. Αμέσως ακολουθεί το δεύτερο τελετουργικό που είναι να κάνω τον σταυρό μου και να προσευχηθώ να πάει καλά η παράσταση και ξανά κάνω τον σταυρό μου, μόλις τελειώσει η παράσταση, που όλα πήγανε καλά.
[Π]: Ποια είναι η πιο σημαντική εμπειρία που έχετε αποκομίσει από την καριέρα σας μέχρι σήμερα;
ΕΦΗ ΚΙΟΥΚΗ: Όταν συνεργαζόμουν με ανθρώπους που όχι μόνο με ενέπνεαν επαγγελματικά, αλλά πάνω απ’ όλα ήταν εξαιρετικοί άνθρωποι. Η καλή συνεργασία και η αμοιβαία υποστήριξη μεταξύ των μελών της ομάδας είναι κάτι που εκτιμώ και πιστεύω συνεισφέρει στην επιτυχία ενός projectκαι την προσωπική εξέλιξη.
ΑΝΑΡΓΥΡΟΣ ΒΑΖΑΙΟΣ: Η πιο σημαντική εμπειρία που έχω αποκομίσει μέχρι τώρα είναι μία και μοναδική. Να μάθω τους κανόνες του επαγγέλματος. Αν γνωρίζεις τους κανόνες και τους εφαρμόζεις, είσαι υγιείς επαγγελματικά. Κι αυτό ισχύει για όλα τα επαγγέλματα.
[Π]: Τι σας ενέπνευσε αρχικά να ακολουθήσετε την υποκριτική και τι σας κρατάει ακόμα παθιασμένους με αυτήν;
ΕΦΗ ΚΙΟΥΚΗ: Προσωπικά, δεν σκεφτόμουν ποτέ τον εαυτό μου να ακολουθώ το ίδιο πρόγραμμα κάθε μέρα, ήθελα η ζωή μου να είναι απρόβλεπτη. Επίσης, ήθελα να νιώθω δημιουργική και να μπορώ να εκφράζομαι μέσα από τη δουλειά μου. Αυτοί είναι και οι λόγοι που εξακολουθώ να αγαπάω αυτό το επάγγελμα. Έχω συμπεριφορές στη σκηνή που δεν έχω στη ζωή μου! Ή κρύβω από τους άλλους.
ΑΝΑΡΓΥΡΟΣ ΒΑΖΑΙΟΣ: Δεν υπήρξε κάποια πηγή έμπνευσης ή κάτι που να με επηρεάσει. Η υποκριτική προέκυψε απ’ τη μέρα που γεννήθηκα. Υπερβολές ε; (γελάει) Κι όμως αυτό συμβαίνει. Ακόμα προσπαθώ να εντοπίσω τα στοιχεία που με κρατάνε γοητευμένο και παθιασμένο με την υποκριτική. Νιώθω το θείο χάρισμα της και θέλω να πιστεύω ότι την υπηρετώ σωστά.
[Π]: Ποιες διαφορές παρατηρείτε στο κοινό και στις θεατρικές παραγωγές τα τελευταία χρόνια;
ΕΦΗ ΚΙΟΥΚΗ: Χαίρομαι γιατί ο κόσμος γύρισε στο θέατρο, ήταν πολύ στενάχωρη η εικόνα κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Το κοινό είναι πολύ θερμό και θέλει να συζητάει την παράσταση γιατί την επεξεργάζεται. Το κοινό είναι αυτό που κρατάει ζωντανή μια παράσταση!
ΑΝΑΡΓΥΡΟΣ ΒΑΖΑΙΟΣ: Τα τελευταία χρόνια παρατηρώ πολλές διαφορές σε κοινό και θεατρικές παραγωγές. Το κοινό φαίνεται πιο ανοιχτό σε νέες ιδέες και αναζητά φρέσκιες ιστορίες με αυθεντικότητα. Επίσης, οι θεατρικές παραγωγές έχουν αρχίσει να εξερευνούν πιο πειραματικά στυλ, συνδυάζοντας διαφορετικά είδη τέχνης. Αυτό κάνει το θέατρο πιο δυναμικό και πιο ενδιαφέρον.
[Π]: Θέατρο, τηλεόραση, ραδιόφωνο, όλα; Και γιατί;
ΕΦΗ ΚΙΟΥΚΗ: Όλα! Για να σπάει η ρουτίνα. Η διαδικασία είναι διαφορετική και το κάθε ένα έχει τη μαγεία του.
ΑΝΑΡΓΥΡΟΣ ΒΑΖΑΙΟΣ: Είναι και τα τρία εξίσου σημαντικά. Το καθένα είναι μοναδικό στο είδος του. Αν και λατρεύω το θέατρο, θα ήθελα να ασχοληθώ και με την τέχνη τηλεόρασης και ραδιοφώνου.
[Π]: Προετοιμάζετε και κάτι άλλο αυτή την περίοδο;
ΕΦΗ ΚΙΟΥΚΗ: Από τον Φεβρουάριο, θα βρίσκομαι στη σκηνή του θεάτρου «Από Κοινού». Πρόκειται για το έργο «Δανειστές» του Στρίντμπεργκσε δική μου διασκευή-σκηνοθεσία και θα μοιραστούμε τη σκηνή με τον Παναγιώτη Μπουγιούρη και τον Αλέξανδρο Δαβιλά.
ΑΝΑΡΓΥΡΟΣ ΒΑΖΑΙΟΣ: Αυτή τη περίοδο βρίσκομαι σε συζητήσεις και προεργασία για καινούργιες συνεργασίες που θα έρθουν τους επόμενους μήνες.
[Π]: Ποιοι είναι οι επόμενοι στόχοι σας;
ΕΦΗ ΚΙΟΥΚΗ: Να συνεχίσουμε να κάνουμε δουλειές που μας εμπνέουν!
ΑΝΑΡΓΥΡΟΣ ΒΑΖΑΙΟΣ: Οι επόμενοι στόχοι είναι τα επόμενα θεατρικά έργα που γράφω αυτό το διάστημα. Επίσης, έναν και μοναδικό στόχο που έχω βάλει, είναι να υλοποιήσω, κάποτε, τον κινηματογραφικό μου χαρακτήρα. Έναν χαρακτήρα που εμπνεύστηκα πριν από είκοσι χρόνια.
[Δημοσιεύτηκε στον ΠΑΛΜΟ, 26 Οκτωβρίου 2024]
