Την Παρασκευή 20η Φεβρουαρίου 2026 πλήθος κλήρου και λαού τον αποχαιρέτησαν από την επίγεια ζωή του, με προεξάρχοντα τον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Νέα Σμύρνης κ. Συμεών και με συμμετοχή ακόμα τριών ιεραρχών, τελέστηκε στον ιερό ναό Αγίας Μαρίνας Ηλιουπόλεως η νεκρώσιμος ακολουθία.
Γεννήθηκε το έτος 1948 στην Ερμούπολη της Σύρου από ευσεβείς γονείς, λαμβάνοντας το όνομα Ελευθέριος. Από τη βρεφική του ηλικία εγκαταστάθηκε οικογενειακώς στη Ηλιούπολη (γειτονιά της αγίας Μαρίνας). Μετά τις εγκύκλιες σπουδές του φοίτησε στην Εκκλησιαστική Σχολή Χανίων. Το 1965 εκάρη μοναχός στη Μονή Γουβερνέτου. Την 7η Οκτωβρίου 1967 χειροτονήθηκε διάκονος από το γέροντα μητροπολίτη Κυδωνίας και Αποκορώνου Νικηφόρο (Συτζανάκη) τον οποίον διακόνησε. Ως διάκονος υπηρέτησε στον μητροπολιτικό Χανίων και ακολούθως ως φοιτητής στον ναό του Αγίου Κωνσταντίνου Ηλιουπόλεως, όπου εργάστηκε ως υπεύθυνος του νεανικού κέντρου της ενορίας. Την περίοδο αυτή φοίτησε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1973 κατά την κατάληψη της νομικής από τους φοιτητές, υπό τις οδηγίες του τότε επισκόπου Ανδρούσης και μετέπειτα μακαριστού αρχιεπισκόπου Αλβανίας Αναστασίου Γιαννουλάτου, προμήθευε μαζί με άλλους κληρικούς με τρόφιμα τους εγκλείστους τους φοιτητές. Την 7η Ιουλίου 1974 χειροτονήθηκε ιερέας και έλαβε το αρχείο του αρχιμανδρίτη.
Ως ιερέας υπηρέτησε στη νεοϊδρυθείσα Μητρόπολη Νέας Σμύρνης αρχικά στο ναό του Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης Γλυφάδας και το 1977 μετακινήθηκε στον ιερό ναό Αγίας Τριάδας Αργυρουπόλεως, τον οποίο ανήγειρε σχεδόν εκ θεμελίων. Για την ανοικοδόμηση εργάστηκε ακόμα και προσωπικά καθόσον υπάρχουν φωτογραφίες που τον εμφανίζουν να εκτελεί εργασίες στον τρούλο του ναού για να μην κινδυνεύσει η ζωή του αρμόδιου τεχνίτη, λέγοντας του ‘’έχεις παιδιά να θρέψεις’’. Παράλληλα αξίζει να μνημονευτεί και το πνευματικό του έργου (κήρυγμα, κατηχητικά, πνευματικές εξορμήσεις κ.ά.) ενώ παρέμεινε ανυποχώρητος στην ορθόδοξη διδασκαλία και στις ηθικές αξίες της πίστης μας.
Το 1993 η τότε εκκλησιαστική αρχή της μητροπόλεως τον εκδίωξε, οπότε ανέλαβε ιερατική διακονία στο συνοδικό και προσκυνηματικό ναού του Αγίου Παύλου στην Ηλιούπολη. Στο υπόγειο ιερό του ναού εργάστηκε με τον ίδιο ζήλο και τη βοήθεια των πιστών μερίμνησε στη ανύψωση και συγχρόνως ανέπτυξε πλούσιο πνευματικό έργο και παράλληλα εξέδιδε το διμηνιαίο περιοδικό ‘’τη διακονία σου πληροφόρησον’’.
Στις αρχές του 2013 μετά την παραχώρηση του ναού του Αγίου Παύλου στη μητρόπολη Καισαριανής, η αρχιεπισκοπή τον μετακίνησε στο ναό της Αγίας Τριάδος Χολαργού όπου τοποθετήθηκε προϊστάμενος. Στη νέα του θέση του διακόνησε επί 13 χρόνια με αφοσίωση και αυταπάρνηση, τόσο στον πνευματικό όσο και στο κτιριακό τομέα. Ανήγειρε το κωδωνοστάσιο του ναού και μερίμνησε για την αγιογραφία του και την 12η Οκτωβρίου 2025 με τις κοπιώδεις προσπάθειάς του, τελέστηκαν τα ιερά εγκαίνια του ναού. Μετά από κάθε αναγκαστική μετακίνηση του οι συνεργάτες και οι ενορίτες του στεναχωριόντουσαν, αλλά εκείνος πρόσφατα δήλωσε ‘’ότι ήταν θέλημα θεού για να αποπερατωθούν οι τρείς ιεροί ναοί’’.
Διετέλεσε μέλος της διοίκησης του κέντρου στήριξης οικογενείας (ΚΕ.Σ.Ο.) της αρχιεπισκοπής Αθηνών, πρόεδρος του παιδικού σταθμού ενορίας αγίας μαρίνας Ηλιουπόλεως και υπεύθυνος του κοιμητηρίου Καλλιθέας.
Εκτός της ιερατικής του διακονίας διατέλεσε και εκπαιδευτικός θεολόγος, υπηρετώντας στα Οινόφυτα Βοιωτίας και στο Μαρκόπουλο Μεσογείων απ’ όπου συνταξιοδοτήθηκε ως λυκειάρχης.
Σημαντικότατο υπήρξε και το συγγραφικό του έργου το οποία αναφέρεται σε θεολογικό, ιστορικό και υμνολογικό περιεχόμενο. Τα σπουδαιότερα συγγράμματά ήταν το τρίτομο για το Μαρκόπουλο Μεσογείων, το Γουβερνέτο το μοναστήρι της μετάνοιες του και για την Αγία Τριάδα Αργυρουπόλεως.
Την 5η Νοεμβρίου 2017 η Αρχιεπισκοπή Αθηνών τον τίμησε με τιμητική διάκριση για το ιωβηλαίο (50 χρόνια) της ιερατικής του δραστηριότητος.
Την 16 Φεβρουαρίου 2026 μετά από ολιγοήμερη νοσηλεία κοιμήθηκε εν Κυρίω αφήνοντας λήψη στους συγγενείς του και στους ενορίτες του από όπου διακόνησε.
Π. Ειρήναρχε
Καλό Παράδεισο και ο Πανάγαθος θεός να σε κατατάξει εν σκηνές δικαίων.
Ε.Δ.Γ.
