Search
Close this search box.

Εγγραφείτε στο Newsletter μας

Δ’ Τάξη 7ου Δημοτικού Σχολείου Αργυρούπολης: «Η Κακηνοσκουφίτσα και τα ζώα του δάσους»

Facebook
Twitter
LinkedIn
WhatsApp
Email
Print
Χρόνος ανάγνωσης 1 λεπτό

Ένα… διαφορετικό παραμύθι από τους μαθητές

 

Παραμύθια διαφορετικά από αυτά που είχαμε συνηθίσει να διαβάζουμε παιδιά έγραψαν οι μαθητές της Δ’ τάξης του 7ου Δημοτικού Σχολείου Αργυρούπολης. Στα πλαίσια εκπαιδευτικής δραστηριότητας, την επιμέλεια της οποίας είχε ο κ. Ηλίας Παπαδημητρίου, οι νεαροί «συγγραφείς» χωρίστηκαν σε 5 ομάδες και έγραψαν τα δικά τους παραμύθια. Η κριτική επιτροπή – αποτελούμενη από τις έτερες ομάδες – έδωσε βαθμό σε όλα φέρνοντας στην κορυφή εκείνο το παραμύθι – Η Κακηνοσκουφίτσα και τα ζώα του δάσους – που πήρε και τη μεγαλύτερη βαθμολογία από τους συμμαθητές των παιδιών. Ο «Π» κατά αποκλειστικότητα σας παρουσιάζει το παραμύθι που έγραψαν οι μαθητές Μαρίζα Τσιρώνη, Γιώργος Λιναρδάκης και Παναγιώτα Καμπόσου.

Το παραμύθι…

Η Κακηνοσκουφίτσα και τα ζώα του δάσους

Μια φορά και ένα καιρό ήταν μια οικογένεια που έμενε σε ένα χωριό βαθειά μέσα στο μεγάλο δάσος. Μαζί τους έμενε ένα πολύ κακό κορίτσι που τη λέγανε Κακηνοσκουφίτσα.

Το όνομά της το πήρε από ένα δώρο γενεθλίων που της είχε φέρει η γιαγιά της, μια κόκκινη μπέρτα με κόκκινη σκούφια που φορούσε πάντα και από το παρατσούκλι που είχε «Κακίτσα» λόγω του ότι ήταν κακιά.

Μια μέρα της είπε η μαμά της:

-Πάρε αυτό το καλάθι που έχει ωραίες κόκκινες φράουλες και μια ζεστή κοτόσουπα να την πάς στην άρρωστη γιαγιά σου.

-Ναι, μαμά θα πάω το φαγητό στην άρρωστη γιαγιά μου.

Η Κακηνοσκουφίτσα όμως δεν ήθελε να πάει στο δάσος γιατί ήθελε να παίξει με τους φίλους της στην γειτονιά. Στεναχωρημένη πήρε το μονοπάτι για το σπίτι της γιαγιάς. Στη μέση της διαδρομής η Κακηνοσκουφίτσα κάθισε σε μία πέτρα για να φάει το φαγητό της γιαγιάς της και να γυρίσει γρήγορα σπίτι…

Όμως ξαφνικά εμφανίστηκε ο λύκος πεινασμένος και της είπε:

-Μου δίνεις σε παρακαλώ λίγες από τις ωραίες και ζουμερές σου φράουλες γιατί μου αρέσουν;

Η Κακηνοσκουφίτσα θύμωσε επειδή δεν ήθελε να μοιραστεί τις φράουλες και τον πλάκωσε στο ξύλο, γιατί ήξερε πολύ καλά πολεμικές τέχνες. Ο λύκος έφυγε τρέχοντας από τον φόβο του και από πίσω η Κακηνοσκουφίτσα. Επειδή είχε βραδιάσει η Κακηνοσκουφίτσα δεν έβλεπε και έπεσε σε μία τρύπα βαθειά. Τότε φοβήθηκε πραγματικά ίσως για πρώτη φορά στη ζωή της και άρχισε να φωνάζει:

-Βοήθεια, βοήθεια βγάλτε με από εδώ μέσα…

Τότε εμφανίστηκαν οι φίλοι του λύκου: η αρκούδα, το ελάφι και το μικρό σκιουράκι!

– Ποιός με ξύπνησε μέσα στον καταχείμωνο…μόλις είχα αρχίσει να βλέπω ένα καταπληκτικό όνειρο. Ήμουνα μέσα σε ένα τεράστιο ποτάμι και είχα πιάσει πολλούς ζουμερούς σολομούς (αρκούδα).

-Αλήθεια ποιός είναι; Με κατατρόμαξε!!! Πάνω στην τρομάρα μου ποδοπάτησα το μοναδικό καταπράσινο γρασίδι που βρήκα μέσα στο βαρύ χειμώνα (ελάφι).

-Αμάν δεν μπορώ να ηρεμήσω. Η καρδιά μου χτυπάει ακόμα πολύ δυνατά. Μέσα σε αυτή την καταστροφή έχασα και τα εφτά μεγάλα βελανίδια που είχα βρεί (σκιουράκι).

-Ελάτε να με βοηθήσετε, είπε ο λύκος. Έπεσε ένα κακό κοριτσάκι με μία κόκκινη σκούφια μέσα στη μεγάλη τρύπα που έγινε χθές από τον σεισμό. Είναι μικρή και θέλει βοήθεια.

-Αυτό το κοριτσάκι μου έκλεψε δύο μεγάλα βάζα με μέλι που είχα μαζέψει για τον χειμώνα. Όχι μόνο μου τα άδειασε αλλά μου έσπασε και τα πανάκριβα βάζα της γιαγιάς αρκούδας (αρκούδα).

-Μη μου πεις ότι είναι η Κακηνοσκουφίτσα. Πριν από λίγες μέρες πάτησε στον κήπο μου με τα μαρούλια και μου τα χάλασε όλα. Ακόμα και ένα κιλό μήλα που είχα μου τα έκλεψε (ελάφι).

-Βοήθεια, βοήθεια έχω ταραχτεί. Ακόμα δεν έχω τελειώσει το καινούργιο μου σπίτι. Ήτανε μόλις πριν δέκα μέρες που η Κακηνοσκουφίτσα μου χάλασε με ένα ξύλο την όμορφη ζεστή φωλιά, που είχα φτιάξει με μεγάλο κόπο στο παλιό μου δέντρο (σκιουράκι).

-Μη της κάνετε κακό είναι κατά βάθος καλό κοριτσάκι. Είναι μικρή και θα καταλάβει το λάθος της, μα είναι βράδυ και η μαμά της θα ανησυχεί πολύ! Τώρα βάλτε από ένα χεράκι για να της δείξουμε ότι είμαστε καλά τα ζώα του δάσους (λύκος). Σκιουράκι φέρε ένα σχοινί για να την τραβήξουμε έξω.

Έτσι και έγινε, τα ζωάκια συνεργάστηκαν και βγάλανε γρήγορα και με ασφάλεια την Κακηνοσκουφίτσα έξω από την τρύπα. Η Κακηνοσκουφίτσα ευχαρίστησε τα ζώα που τη βοήθησαν. Κατάλαβε ότι όταν θα είσαι καλό παιδί θα έχεις και φίλους δίπλα σου, που θα σε βοηθήσουν σε μια δύσκολη στιγμή. Έτσι η Κακηνοσκουφίτσα απέχτησε κοινούργιους φίλους, έγινε πολύ καλό παιδί και άκουγε την μαμά της.

Όλα μαζί τα ζωάκια πήγαν την Κακηνοσκουφίτσα στο σπίτι της και διηγήθηκαν στην μαμά της τι είχε γίνει εκείνο το σκοτεινό βράδυ του χειμώνα. Από τότε έγιναν οι καλύτεροι φίλοι και έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα. Και δεν την ξαναφώναξαν έτσι πια αλλά έγινε η κλασική Κοκκινοσκουφίτσα, το καλό κοριτσάκι του δάσους.

Μαρίζα, Παναγιώτα, Γιώργος

[Δημοσιεύτηκε στον ΠΑΛΜΟ της Γλυφάδας, 9 Απριλίου 2016]

Scroll to Top